|
Quanno spónta la luna a Marechiaro, pure li pisce nce fanno a ll'ammore... Se revòtano ll'onne de lu mare: pe' la priézza cágnano culore...
Quanno sponta la luna a Marechiaro.
A Marechiaro ce sta na fenesta: la passiona mia ce tuzzuléa... Nu garofano addora 'int'a na testa, passa ll'acqua pe' sotto e murmuléa...
A Marechiaro ce sta na fenesta....
Chi dice ca li stelle só' lucente, nun sape st'uocchie ca tu tiene 'nfronte! Sti ddoje stelle li ssaccio i' sulamente:
dint'a lu core ne tengo li ppónte...
Chi dice ca li stelle só' lucente?
Scétate, Carulí', ca ll'aria è doce... quanno maje tantu tiempo aggi'aspettato?!
P'accumpagná li suone cu la voce, stasera na chitarra aggio purtato...
Scétate, Carulí', ca ll'aria è doce!...
|
Wenn der Mond über Marechiaro aufgeht, lieben sich sogar die Fische.... die Wellen des Meeres überschlagen sich und verändern ihre Farben vor Freude.
Wenn der Mond über Marechiaro aufgeht.
In Marechiaro gibt es ein Fenster, worauf sich mein Verlangen richtet... dort steht eine duftende Nelke, und darunter murmelt das Meer.
In Marechiaro gibt es ein Fenster...
Wer sagt, daß die Sterne strahlen, hat noch nie in deine Augen gesehen! Diese beiden Sterne kenne nur ich, denn ihre Spitzen stechen in mein Herz.
Wer sagt, daß die Sterne strahlen...
Wach auf Carolina, denn die Nacht ist süß... wann mußte ich so lange warten!? Um den Klang meiner Stimme zu begleiten, spiele ich heute abend auf der Gitarre ....
Wach auf Carolina, denn die Nacht ist süß!
|